ΕΛΛΗΝΙΚΟ  ΠΑΣΧΑ

Η μεγάλη γιορτή του Πάσχα ξεκινά τη Μεγάλη Παρασκευή που συμβολίζει τα συμβάντα της δίκης του Ιησού από τον Πόντιο Πιλάτο, την μαρτυρική πορεία Του προς τον Γολγοθά, την Σταύρωση του και τελικά την Ταφή του.

Ο Επιτάφιος βρίσκεται στην εκκλησία στολισμένος με ανοιξιάτικα λουλούδια. Μετά το τέλος της Λειτουργίας κάθε ενορία γυρνά τον επιτάφιο στην περιφέρεια της, σε μερικές εκκλησίες απλώς περιφέρεται γύρω από την εκκλησία. Ήδη σε πολλές περιοχές της Ελλάδας τα πρώτα πυροτεχνήματα εμφανίζονται την βραδιά του επιτάφιου.

Το Μεγάλο Σάββατο είναι η γιορτή της Ανάστασης, σε πολλές εκκλησίες με την πρωινή λειτουργία της πρώτης Ανάστασης πέφτουν και πολλά πυροτεχνήματα, η μεγάλη λειτουργία της Ανάστασης και το αποκορύφωμα γίνεται τα μεσάνυχτα, ο κόσμος πηγαίνει στην εκκλησία αργά το βράδυ μεταφέροντας μαζί λαμπάδες και κεριά.

Τα μεσάνυχτα τα φώτα της εκκλησίας σβήνουν και ο ιερέας ψάλει το Δεύτε Λάβετε Φώς (Το Άγιο Φώς κάθε χρόνο φτάνει με ειδική πτήση της Ολυμπιακής από τα Ιεροσόλυμα και μοιράζεται σε όλες τις εκκλησίες της Ελλάδας) . Μετά ακολουθεί το Αναστάσιμο Ευαγγέλιο, συνήθως στο προαύλιο της εκκλησίας, ο Ιερέας σηματοδοτεί την Ανάσταση του Χριστού ψάλλοντας το Χριστός Ανέστη.

Ο κόσμος σπάει κόκκινα αυγά και εύχεται Χριστός Ανέστη, φωτοβολίδες και πυροτεχνήματα φωτίζουν τον ουρανό. Κατά την επιστροφή στο σπίτι πολλοί φτιάχνουν ένα σταυρό πάνω από την πόρτα με την αιθάλη του κεριού. Το τραπέζι είναι στρωμένο με την παραδοσιακή μαγειρίτσα, κόκκινα αυγά και πασχαλιάτικες λιχουδιές.

Κυριακή του Πάσχα είναι η μεγάλη γιορτή της Λαμπρής, από νωρίς το πρωί ο παραδοσιακός οβελίας ψήνεται στη σούβλα ενώ γύρω από το εορταστικό τραπέζι γλεντούν οικογένειά και φίλοι με τραγούδια και χορό.

Πολλά μέρη στην Ελλάδα γιορτάζουν το Πάσχα με τα δικά τους έθιμα. Μερικά παραδείγματα: Στην Πάρο τα παιδιά αναπαριστούν τους αποστόλους του Ιησού, τον Μυστικό Δείπνο, την πορεία για τον Γολγοθά και τη Σταύρωση.

Στην Πάτμο δώδεκα μοναχοί αναπαριστούν τους αποστόλους, και ο Ηγούμενος πλένει τα πόδια τους στην πλατεία την Μεγάλη Πέμπτη

Στην Κρήτη, όπως και σε πολλά σημεία στην Ελλάδα, μια κούκλα κατασκευασμένη από παλιά ρούχα καίγεται συμβολίζοντας το κάψιμο του Ιούδα.

Στην Κέρκυρα ο πολιούχος της πόλης Άγιος Σπυρίδωνας περιφέρεται την Κυριακή των Βαΐων και από το Σάββατο του Πάσχα κεραμικά και κανάτες ρίχνονται στους δρόμους.

Στη Θράκη και τη Μακεδονία νέες γυναίκες φορώντας την παραδοσιακή ενδυμασία που ονομάζεται Λαζαρινή πάνε στα γύρω χωριά τραγουδώντας παραδοσιακά τραγούδια του Πάσχα.

Μοναδικό θέαμα προσφέρει το έθιμο του ρουκετοπόλεμου το βράδυ της Ανάστασης. Οι επισκέπτες στη Χίο και συγκεκριμένα στο Βροντάδο, αν επιλέξουν να παρακολουθήσουν αυτό τον ξεχωριστό πόλεμο από κοντινή -μόνο να είναι ασφαλής η θέση- απόσταση θα μπορούν να ακούσουν και τους ήχους των ρουκετών την ώρα που σκίζουν τον ανοιξιάτικο ουρανό και μέχρι να φθάσουν στο στόχο τους.

Έθιμο της Μακεδονίας

Μακεδονία

Παλαιότερα στη Μακεδονία η νοικοκυρά έβαζε το πρώτο αυγό στο εικονοστάσι, από όπου το έβγαζε με την φωτιά  μόνο όταν έβρεχε ή άστραφτε, για να «ξορκίσει» το χαλάζι και τις πλημμύρες. Σε κάποια χωριά της Μακεδονίας, όπως οι Ελευθερές, μέχρι πριν από λίγα χρόνια σημάδευαν το κεφάλι και την πλάτη των μικρών αρνιών με τη μπογιά που είχε χρησιμοποιηθεί για το βάψιμο τον αυγών.

Όσο το κόκκινο πανί ήταν κρεμασμένο στο μπαλκόνι ή το παράθυρο, οι γυναίκες δεν έπλεναν ούτε και άπλωναν ρούχα, γιατί το θεωρούσαν κακό σημάδι, ενώ τα πρώτα αυγά που έβαφαν τα έστελναν μαζί με τσουρέκια στα πεθερικά τους.


Καλό Πάσχα!!!

Έθιμα του νομού Σερρών για το Πάσχα

Ήθη & Έθιμα

ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΕΘΙΜΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Από το Σάββατο του Λαζάρου που οι μικρές “Λαζαρίνες” βγαίνουν στους δρόμους για να πουν τα κάλαντα της ημέρας και να μαζέψουν αυγά στα καλάθια τους, μέχρι τις πανηγυρικές εκδηλώσεις του Αη Γιώργη, στη Μακεδονία διατηρούνται ήθη και έθιμα αιώνων.

Σέρρες

Άγιο Πνεύμα: Τη Μεγάλη Παρασκευή, στη Μονή του Προφήτου Ηλία, στο Άγιο Πνεύμα Σερρών, που βρίσκεται σ' ένα λόφο πάνω από το ομώνυμο χωριό, αναβιώνει το έθιμο της Αποκαθήλωσης του Κυρίου. Ο Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης Θεολόγος, συνοδευμένος από ιερείς και κρατώντας λάβαρα και εξαπτέρυγα, οδηγούνται στον ιερό λόφο, όπου θυμίζει απόλυτα τον λόφο του Γολγοθά. Πάνω στον πετρόχτιστο λόφο, βρίσκεται ο Εσταυρωμένος. Το σκηνικό συγκλονίζει τον κάθε επισκέπτη.
Ιερείς και πιστοί προσεύχονται και με μεγάλη ευλάβεια κατεβάζουν τον Κύριο από τον Σταυρό. Αφού τον μυρώσουν, τυλίγουν το σώμα του σε άσπρο σεντόνι και τον μεταφέρουν στον Τάφο, που έχει κατασκευαστεί, για τον σκοπό αυτό, λίγα μέτρα πιο κάτω. Έπειτα κλείνουν την είσοδο με μια μαρμάρινη πέτρα και την σφραγίζουν με βουλοκέρι και κορδέλες Την άλλη μέρα, ξημερώνοντας το Μεγάλο Σάββατο, πηγαίνουν να ανοίξουν τον Τάφο και να πάρουν το Σώμα του Χριστού βάζοντας στη θέση του την εικόνα της Αναστάσεως. Ο τάφος θα μείνει ανοιχτός όλη τη χρονιά.

Κερκίνη: Την Κυριακή του Πάσχα, αναβιώνει το ποντιακό πασχαλινό έθιμο "αβγομαχίες" στην Καστανούσα του δήμου Κερκίνης. Οι διαγωνιζόμενοι παίρνουν άσπρα αβγά και αφού τα "ακούσουν", χτυπώντας τα ελαφρά και περιεργαστούν το σχήμα τους, επιλέγουν τελικά το πιο γερό- κατά τη γνώμη τους- και η αβγομαχία ξεκινά. Βασικός κανόνας του εθίμου είναι η χρησιμοποίηση μόνο αβγών κότας. Ο κάθε συμμετέχων έχει στην διάθεση του τριάντα αβγά και νικητής αναδεικνύεται αυτός που έχει τα λιγότερα σπασμένα αυγά                                                                                                                                                                           

                                               

                                                                                 Γλώσσα Ε΄,γ΄ τεύχος σελ. 30 και 31

ΓΛΥΚΟ ΜΟΥ ΠΑΣΧΑ

Το Πάσχα αυτό

θα είναι το πιο γλυκό!

Με τα χαμόγελα τα φωτεινά

και τα κόκκινα τ’ αυγά.

Πλήθος κόσμου σ’εκκλησιές

με λαμπάδες γιορτινές!

Η μπόρα και η συννεφιά

δε παραμένουν άλλο πια.

Η χαρά έχει βαλθεί τη φύση να ανθίσει

και η βροχή μαζί τα δέντρα να ποτίσει!

«Χριστός Ανέστη» λένε οι εχθροί

«Χριστός Ανέστη» λένε οι φίλοι.

Όλοι μαζί σαν αδερφοί

ανταλλάσσουμε γλυκό φιλί!  

Πάσχα θεϊκό

Πάσχα γλυκό,

Πάσχα Θεϊκό,

Εσένα περιμένω για να χαρώ,

Αναμένη τη λαμπάδα μου να δω!

Το αυγό μου να τσουγκρίσω

και όλους να σας νικήσω.

Την μαγειρίτσα να ετοιμάσω 

και όλους να σας κεράσω.

Το κίτρινο λεωφορείο για την πατρίδα

Ο Χρήστος Μπουλώτης είναι ο συγγραφέας του βιβλίου <<Το κίτρινο λεωφορείο για την πατρίδα>>.  Ο Χρήστος Μπουλώτης γεννήθηκε στη Μυρίνα της Λήμνου. Είναι αρχαιολόγος αλλά παράλληλα από το 1987 ασχολείται με την παιδική λογοτεχνία. Έχει εκδώσει 60 βιβλία. Τα βιβλία του έχουν τιμηθεί με ελληνικά και ευρωπαϊκά βραβεία.

Ο κύριος Στέφανος είχε περάσει τα εξήντα και ήταν συνταξιούχος οδηγός λεωφορείου. Δικό του αυτοκίνητο δεν είχε ποτέ αλλά τώρα που ήταν στη σύνταξη του είχε λείψει το τιμόνι. Έτσι αγόρασε ένα παλιό λεωφορείο, σαράβαλο, αλλά το έφτιαξε με μεράκι μόνος του και το έβαψε κίτρινο, το αγαπημένο του χρώμα. Αυτό της μαργαρίτας που είχε μόνιμα στο πέτο του.
Το πρώτο ταξίδι που έκανε με το κίτρινο λεωφορείο θα άλλαζε τη ζωή του για πάντα. Ξεκίνησε από τη Σμύρνη, την πατρίδα των παππούδων του. Όταν έβαλε τις σκέψεις του σε σειρά κατάλαβε πως το κίτρινο λεωφορείο δεν ήταν καθόλου συνηθισμένο, αφού ενώ ταξίδευες, από τα παράθυρα του έβλεπες τόπους που λαχταρούσες. Διάβασε, μάλιστα, σε κάποιο βιβλίο πως αυτό μπορούσε να γίνει μόνο με παιδιά και συνταξιούχους. Τρία τέτοια λεωφορεία υπάρχουν στον κόσμο. Έτσι, ζωγράφισε μαργαρίτες σε όλο το λεωφορείο, έγραψε επάνω  «Για την πατρίδα» και άρχισε κάθε Σάββατο να ταξιδεύει με τα προσφυγόπουλα της γειτονιάς του,  με προορισμούς την Πολωνία, το Ιράκ, την Αίγυπτο, τη Νιγηρία, το Αφγανιστάν, το Σουφλί και άλλα μέρη της Ελλάδας και του κόσμου.Το κίτρινο λεωφορείο έδινε χαρά και ελπίδα στα παιδιά που ολοένα και αυξάνονταν και μεγάλωνε η φήμη του λεωφορείου. Στα παιδιά που είχαν ανάγκη από αυτή την ελπίδα, που τους έλειπε η πατρίδα των γονιών τους, οι συγγενείς και οι φίλοι που είχαν μείνει πίσω, αλλά και ο ίδιος ο τόπος με τις εκκλησίες, τις πλατείες, τα σπίτια.

Είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο, μια όμορφη και συγκινητική ιστορία και θα σας πρότεινα να το διαβάσετε. 

Κεκλιμένος πύργος της Πίζα

Ο Κεκλιμένος πύργος της Πίζας είναι το λεγόμενο στα Ιταλικά ΄΄καμπανίλε΄΄, δηλαδή ΄΄καμπαναριό΄΄ του καθεδρικού ναού της Ιταλικής πόλης της Πίζας που βρίσκεται στη δυτική Τοσκάνη. Η Πίζα βρίσκεται κοντά στη θάλασσα και από αυτήν περνάει ο Άρνος ποταμός. Ο ποταμός αυτός με τα χρόνια έφερε πολύ άμμο στην πόλη της Πίζας και έτσι το έδαφος έγινε σαθρό και όλα τα κτήρια της Πίζας έχουν μία μικρή κλίση.  Περισσότερο από όλα γέρνει ο γνωστός πύργος. Άρχισε να χτίζεται το 1173 και ολοκληρώθηκε το 1350. Έχει 7 ορόφους και στο ψηλότερο σημείο βρίσκεται το Κωδωνοστάσιο. Έχει ύψος 55 μέτρα, βάρος 14.453 τόνους και μόνο 3 μέτρα θεμέλια! Σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Aisano ο οποίος σχεδίασε και άλλα κτήρια της Πίζας. Παρόλο το σαθρό έδαφος και το μεγάλο ύψος του Πύργου τα θεμέλιά του είναι μικρά. Από το 2001 δεν επιτρέπονται επισκέπτες στο εσωτερικό του πύργου.

Ταξίδι στο διάστημα

Γλώσσα Ε΄, β΄τεύχος, ασκ.2, σελ.55 

Παπαφλέσσας Γρηγόριος

Παπαφλέσσας Γρηγόριος

Φλογερός και ενθουσιώδης αγωνιστής αλλά και πρωτεργάτης της Επανάστασης του 1821.Το πραγματικό του όνομα ήταν Γρηγόριος Δικαίος Φλέσσας, αλλά επειδή ήταν κληρικός, έμεινε στην ιστορία με το όνομα Παπαφλέσσας. Γεννήθηκε στην Πολυανή του νομού Αρκαδίας. Σπούδασε στην ονομαστή σχολή της Δημητσάνας και μετά ακολούθησε το μοναχικό του βίο φτάνοντας μέχρι το βαθμό του αρχιμανδρίτη. Επειδή ήρθε σε σύγκρουση με τους Τούρκους, άφησε την Πελοπόννησο και πήγε στην Κωνσταντινούπολη. Στη σύσκεψη της Φωτίτσας ( Ιανουάριος 1821 ) ο Παπαφλέσσας προσπάθησε με φλογερά λόγια να πείσει τους συντηρητικούς που δεν πίστευαν στην επανάσταση. Aυτοί  αποφάσισαν να τον περιορίσουν στη Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου. Αλλά ο φλογερός αυτός κληρικός δεν υποχώρησε. Συνεργάστηκε με τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη στην Καλαμάτα και κήρυξε την Επανάσταση στις 23 Μαρτίου 1821. Ο θάνατος τον βρήκε στο Μανιάκι στις 25 Μαΐου 1825. Με τον ηρωικό του θάνατο επισφράγισε την ανεκτίμητη προσφορά του στην πατρίδα.

ΒΑΣΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΜΑΘΗΤΩΝ/ΤΡΙΩΝ

ΒΑΣΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΜΑΘΗΤΩΝ/ΤΡΙΩΝ

1. Φέρνουμε όλο το υλικό που χρειαζόμαστε.(π.χ. βιβλία, τετράδια, στυλό, μολύβι, σβηστήρι).
2. Μπαίνουμε στην τάξη μόλις χτυπήσει το κουδούνι.
3. Σεβόμαστε τους συμμαθητές μας, τον/την δάσκαλο/α και είμαστε ευγενικοί.
4. Ακούμε με προσοχή κάποιον που μιλάει.
5. Σεβόμαστε την περιουσία των άλλων.
6. Πειθαρχούμε σε όλους τους κανόνες του σχολείου και όχι μόνο της τάξης.